Malediven 08-23 februari 2009
Twee weken naar de paradijselijke Maldiven. Verstand op nul en genieten vanzon, zee, strand, cocktails in het zwembad, caiperinas tot middernacht, slapenonder de blote sterrenhemel en duiken vooral véél duiken. Voor de die-hardstot 4 per dag…De eerste week onder de immer sympathieke begeleiding van Stefania,Mohammed, Ali (let op de komma, het gaat hier niet om de bokser van weleer)en de tweede week met Deko, Thuthu en Ghaby, maakten we prachtigeduiken. Het motto was letterlijk “go with the flow”. Dit in tegenstelling tot deboodschap van de gidsen om alles “sloowly, sloowly” te doen. Soms was destroming zo hevig dat je je wel moest vastklampen aan het koraal met allepijnlijke gevolgen voor duiker én koraal…
Wie waren de gelukzakken die erbij mochten zijn?Riccardo We hebben eindelijk zijn onderwaterversie gevonden in de vormvan de baby sweetlips. Prachtig om naar te kijken maar een hyperkinetischespring-in ’t veld dat het niet meer normaal is.Boven water is er een opvallende gelijkenis met de ezel. Je weet wel die van desteen en geen twee keer stoten enzo. Favorieten waren de regenpijp versushoofd tijdens week 1 en de stoelpoten van de ligzetels versus het klein teentjetijdens week 2. De waarheid verplicht mij te zeggen dat de regenpijp wel voormeerdere slachtoffers gezorgd heeft. Vanaf 1.70m kwam je in aanmerking.Voor de Japanners geen probleem dus.
Hilde Zoals altijd bekommerd om de goede organisatie. En dus “als ge meewilt gaan duiken, moet ge u ‘oep de laest’ zetten”. Veiligheid, ook een themadat haar na aan het hart ligt. En dus “ni fikfakken in ’t zwembad want daarkomen ongelukken van”. En doef, meteen sloeg ze Riccardo een stevigebloedneus tijdens het waterrugby. Gedaan met spelen.
Stefan Verjaarde en werd dus euhm ouder. Associëren we vanaf nu met “deemmer der vernedering zit vol”. Ocharme. Hij ging trouwens 5 kg afvallentijdens het verlof. Zo op het eerste zicht is dat niet gelukt denk ik. Oeps, daar isde emmer weer…
An Houdt van enige spanning onder water en durft de regels en duiksignalenwel eens aan haar laars lappen. Met het enthousiaste gebaar ‘duim omhoog’wil ze zeggen ‘Hey kijk ik heb net een héle héle héle mooie foto gemaakt.’Resultaat Paniek! Nee nee niet naar boven! ’t Is OK. Roestig blijven! Ok Ok. Oef.Maar het was toch een goede foto En nu gij!Ook het buddysysteem is niks voor An. Toen Stefan haar tijdens de nachtduikin de steek liet (ook ni proper hè Stefan) gaf ze hem de arm en koos ze Wimals nieuwe buddy. Moet kunnen. ‘De arm geven’ is trouwens een vrij nieuwduikteken waarmee Wim ons vertrouwd maakte.
Wim Bij iedereen ondertussen genoegzaam bekend als filosoof stijl carpediem. Enkele van zijn gedachtenkronkels. “Garanties zijn illusies” toen hetging over de kans om een walvishaai te zien. En ook “dive deep, think later”…tja wat zeg je daarop. En tenslotte “bij mij mag het een beetje pijn doen”(Elena, dit is eerder voor jou bedoeld, denk ik)
Deujk (Dirk in het lokale Engels) Houdt dan weer meer van “dominant maarniet dwingend.
Els Is, naar ik heb horen zeggen, do… maar niet dw… Wat er ook van zij, zegingen wel lekker jetskiën samen. Daar zijn we zeker van.
Frederic alias Fred Lafaillette ging wakeborden en dat was duidelijk niet deeerste keer. Hij kickt op stevige stromingsduiken “dan valt er eens iets tebeleven” en op desserts gepresenteerd in een coupeke. Nee, geen schoteltje ofeen potteke. Het moet in een coupeke. De streken van een echte Lafaillette!
Eric Onderwater foto’s nemen en bovenwater foto’s kijken, eten, slapen enweer van voor af aan. Onderwater foto’s nemen en bovenwater foto’s kijken,eten, slapen en weer van voor af aan. Behalve die nacht dat hij zijnhoofdkussen naar Marijke katapulteerde en Fred stevig vastpakte. Resultaatiedereen wakker van het gegil van Fred en Eric boos omdat Marijke zijnkussen had afgepakt. Begrijpe wie kan. Ik persoonlijk wijt het aan eenoverdosis foto’s.
Marijke Kreeg een spoedcursus Nitrox in haar maag gesplitst van Stefan. Datverklaart wellicht haar maagpijn de volgende dag of waren het toch decaiperinas? Of misschien de naweeën van de wasmachineduik met Riccardo?Wie zal het zeggen.
Frank Ziet eindelijk schildpadden (zie ook Martine).En prutst aan het hangslot van de president zijn paleis op Male. Allez, dat doeje nu toch niet hè. Maar ja wie doet er nu ook z’n paleis op slot met eenhangslot?
Martine Ziet eindelijk schildpadden (zie ook Frank) en verjaarde ook.Ze had wel haar twijfels over Wim. “Zedde gij ne vent of zedde gij een muis?”Om dit uit te zoeken, stak ze stiekem een eierdooier in Wim zijn sok. Wat leertons dit? Dit leert ons dat als je een geheimpje met Riccardo deelt, hijopgetogen gedurende dagen ADHD-gewijs rondhuppelt en iedereen zo zotmaakt als een achterdeur en dat je per slot van rekening nog altijd niet weet ofWim ne vent dan wel een muis is.
Kristof Was er altijd klaar voor. Een half uur voor de duik zat hij reeds gepakten gezakt klaar om in het water te springen. Niet moeilijk dat je dan eenneopreenallergie krijgt. En na de duik steevast genieten van een goe sigaretje.Totdat Hilde het had gezien… Oeps.
Kris In zijn kajuit: Doet de deur van zijn badkamertje open. De deur slaattegen de douchekraan. De douchekop gericht op het bed. Resultaat: Volle bakwater en alles kloddernat. Hahaha. Riccardo en ik hebben het ook zittengehad, maar ik zet het liever bij de Kris. Hahaha.By the way, Kris heeft nu ook “officially the messiest handbag” gecertifieerden gebrevetteerd door de Londonse controledienst. Gratis! Bij de padi had ditweeral centen gekost.En verder noemde hij Matthias een parasiet! Zoiets zeg je nu toch niet tegende voorzitter en stichter van het clubke van gepeste Cowa-leden.
Matthias Eén man, één missie. Manta’s. Mission accomplished. En hij ziet hethelemaal zitten of toch niet? Dook hij daarom met drie brillen?En altijd even toegewijd dook hij met Marijke en probeerde hij haar hetduiksymbool voor de garden eal uit te leggen. Ik kan er hier niet verder opingaan want het verslag wordt misschien door -16-jarigen gelezen. Maargebruik gerust uw fantasie. Zijn 300e duik deed hij met Els. Benieuwd of zegarden eals zijn tegengekomen…
Walter Vergeet uwe camera niet! Een waardig vervanger van Richard als hetop groepsfoto’s aankomt. Doet verder dwaze uitspraken zoals “Als Ké 1xrammelt, reageer ik direct” Dikken bullshit. (Ook hier heeft Matthias een mooisymbool voor) En vergeet uwe camera niet.
Chris Enige gelijkenis met Eric dringt zich op. Onderwater foto’s trekken,bovenwater foto’s bekijken. Maar toch merken we hier een meer didactischeaanpak. Boeken erbij, nadenken, bestuderen, catalogeren. Allemaal heelindrukwekkend. De vogels voelen zich bijna in de steek gelaten door hungeestelijk leider. Maar geen nood. Op het moment dat ik dit verslag schrijf, zitChris alweer vrolijk in Ghana vogels te spotten.
Ben Bij aankomst eerst nog wat krampen en een beetje plattekes maar danwas er UNO en daar leeft een mens helemaal van op. Het is alleen niet plezantdat ze het buffet zo snel afruimen. Zeker als je een trage eter bent. Hoe kaneen mens dan terug op krachten komen?
Ké Gaat aan Walter zijn fles hangen als er teveel stroming is. En An zag dathet goed was en deed het ook bij Stefan. Houdt niet van kakkerlakken én weetnu eindelijk waar links en rechts is. Dank u Matthias.
Thierry Er is elke vakantie wel iemand die niet echt opvalt. Wat moet je daardan over schrijven. Misschien dat hij niet van verse koriander houdt. Maar datdoen Riccardo en Fred ook niet. En is dat nu zo belangrijk? Enfin ikkezotgepiekerd over wat te schrijven en ziedaar op de allerlaatste minuut van devakantie zorgde Thierry voor sensatie. Hij stapte net niet op de boot en viellos het water in. Gelukkig zonder lichamelijke schade. Maar plezant is andersnatuurlijk.
Werner Voor hem was het allemaal te mooi om waar te zijn. Na weeral eenprachtige duik vroeg hij om even in zijn arm te knijpen om te kijken of ditallemaal wel echt gebeurde. Hij werd er helemaal stil van. En God weet, er iswat voor nodig om de Werner stil te krijgen!En hiermee besluit ik het verslag. Allemaal werden we tenslotte stil van al hetmoois dat we gezien hadden. Nu enkel nog de visashock overleven als dieenvelop binnenkort in de bus valt. Dan zal het pas stil worden.BonusmateriaalVolgende feiten haalden het verslag niet maar zijn het vermelden waard.Chinezen dragen hun T-shirt bij voorkeur boven hun vette pensen.Op vrijdag de dertiende gaan Hilde en Dirk best niet meer samen duiken.Op Valentijn is het dan weer wel leuk duiken met Hilde.Een hartelijk weerzien met Tessa nu woonachtig in een bescheidenpaalwoning.Een barbecue op een onbewoond idyllisch eiland enige lege petflessen niet tena gesproken. Veel werk aan de winkel voor de Martine’s van deze wereld.Wie zoekt, die vindt…geen walvishaaien, geen broek, geen game boy. Jammermaar helaas.
De bloopersBeste duikschool, als je een groep van 17 duikers verwacht, heb je best ookvoldoende flessen en plastic bakken in huis.Beste kapitein, als je een nachtduik organiseert, is het interessant te wetenwaar het rif ligt anders moet je lang zoeken.Walter, als je aan een nachtduik deelneemt, steek je best batterijen in je lamp.Stefan, als je een ander pak aantrekt, moet je je lood opnieuw checken.Wim, je moet sowieso lood aandoen. Het is niet omdat het je 700e duik is datdit niet meer moet.Deujk, het is niet omdat je via de reserve-automaat van je buddy ademt en jete weinig lood bij hebt, dat je moet fungeren als deco boei.De Statistieken (Sorry als ik iemand vergeet!)Hilde: 900 duiken en eindelijk manta’s gezien. En hoe!Wim: 700 (als je dit vertaald in werkelijke duikuren, haalt hij Hilde zo in)Werner: 100 en bedankt voor de lekkere cocktailRiccardo:4.300 (die eerste 4.000 zijn nog in lire, in euro’s zou het vèèl minderzijn)Matthias: 300 waarvan zeker ‘1 for the team’ ☺
Met veel plezier en Liefs,Ké




